او فيما يعمّه : ضمير فاعلى در « يعمّه » به ماء موصوله و ضمير مفعولىاش به « احد معانيه » برمىگردد . كما لا يبعد ان يكون كذلك فى المعنى الاوّل : ضمير در « يكون » به امر برگشته و اسم « يكون » و « كذلك » كه مقصود از آن ظهور داشتن بوده خبر براى « يكون » و جار و مجرور « فى المعنى الاوّل » كه مقصود از آن طلب بوده متعلّق به « يكون » و « يكون » با اسم و خبرش به واسطهء « ان » ناصبه تأويل به مصدر رفته و فاعل براى « لا يبعد » مىباشد . الجهة الثّانية : يعنى « هذه الجهة الثّانية » اين جهت دوّم از جهات عديده در مباحث متعلق به مادهء امر مىباشد . فى معنى الامر : يعنى در معناى مادّه و لفظ امر . و لو اطلق عليه : ضمير نايب فاعلى در « اطلق » به امر و در « عليه » به ( طلب سافل يا مساوى ) برمىگردد . كان بنحو من العناية : ضمير در « كان » به اطلاق يعنى اطلاق امر بر طلب سافل يا مساوى برگشته و مقصود از « بنحو من العناية » به نحو مجازى مىباشد . و لو كان مستخفضا بجناحه : ضمير در « كان » به عالى برگشته و معناى « مستخفضا بجناحه » خاشع و خاضع بودن مىباشد . احتمال اعتبار احدهما : ضمير در « احدهما » به علوّ و استعلاء برمىگردد . و تقبيح الطّالب السافل من العالى المستعلى عليه : ضمير در « عليه » به عالى برگشته و كلمهء « تقبيح » مبتدا و اضافه شده به « الطّالب » و كلمهء « السافل » صفت براى « الطّالب » و « من العالى » جار و مجرور و متعلّق به « الطالب » و كلمهء « المستعلى عليه » صفت بعد از صفت براى « الطّالب » بوده و خبر اين مبتدا جملهء « انّما هو على الخ » مىباشد . و توبيخه به مثل انّك لم تأمره : ضمير در « توبيخه » به طالب سافل برگشته و ضمير مخاطب « انّك » و ضمير فاعلى در « تأمره » به طالب سافل و ضمير مفعولىاش به عالى